Ouders die zich niet aan de omgangsregeling houden en weigeren hun kinderen aan de ex mee te geven wordt vaak ten onrechte de hand boven het hoofd gehouden. Dit heeft een bezorgde vader uit Haarlem aan het licht gebracht.

Politie

Er was een duidelijke omgangsregeling, maar toen de vader deze zomer voor de zoveelste keer zijn kindje niet meekreeg was voor hem de maat vol. Hij besloot de politie te bellen. “Ik kreeg te horen dat er zelfs geen melding van zou worden gemaakt in het politiedossier. De agent legde uit dat er volgens het voorschrift dat door de politie wordt gehanteerd er geen sprake was van een strafbaar feit”, aldus de vader.

Interne voorschriften

De politie besloot meneer de interne voorschriften voor agenten te mailen om te laten zien dat zij echt niets konden doen. Hierbij betreft het de richtlijn voor ‘bemiddelen bij omgangsrecht’. Volgens dit voorschrift is er alleen sprake van een strafbaar feit als het kind niet wordt teruggebracht naar de verzorgende ouder. Dit is meestal de moeder. Is het andersom en wordt het kind door de verzorgende ouder niet meegegeven, dan kan de politie niets doen en moet de betrokken ouder ‘civiele maatregelen’ treffen. “Dit houdt in dat je dan zelf weer naar de rechter moet om de ex te dwingen om zich aan de omgangsregeling te houden”, aldus de Haarlemmer.

Strafbaar of niet

Deze interne voorschriften zijn principieel fout. Of iets strafbaar is of niet wordt bepaald door het Openbaar Ministerie. Niet door de politie. De politie heeft hierin alleen een uitvoerende taak en lijkt in dit geval met twee maten te meten.

Klacht

De Haarlemmer besloot dan ook een klacht in te dienen bij de politie en werd ook in het gelijk gesteld. De interne voorschriften worden aangepast en terecht. “De regel moet zijn dat het strafbaar is als een kind wordt onttrokken aan het gezag van de ouder. Als je je niet houdt aan de omgangsregeling, is hier sprake van.” Door de actie van de politie werken zij eigenlijk mee aan ouderverstoting en dat is kwalijk. “Mijn ex kan zonder gevolgen alle regels blijven overtreden. Het is meten met twee maten”.